Bir uygulamayı birden fazla kurum kullanacaksa veri sınırını nerede kuracağın önemli bir mimari karardır. Ortak tablolar, ayrı şemalar ve ayrı veritabanları arasında yalnızca birini "en güvenli" diye seçmek işe yaramaz. Kurum sayısı, işletim kapasitesi, raporlama ihtiyacı ve veri hassasiyeti kararı değiştirir.
AI burada karar verici olarak değil, seçeneklerin bedelini daha açık görmek için kullanılabilir.
Önce kısıtları yaz
"Çok kiracılı mimari öner" demek, modeli hayalî bir projeye cevap vermeye iter. Daha iyi başlangıç, elindeki kısıtları ve bilinmeyenleri ayırmaktır: Kaç kurum bekleniyor? Kurumlar arası rapor gerekiyor mu? Yedek ve geri yükleme kurum bazında yapılacak mı? Ekibin kaç ayrı veritabanını işletebilecek kapasitesi var?
Bu bilgiler yoksa AI'ın ilk görevi soru sormak olmalı:
Birden fazla kurumun kullandığı web uygulaması için veri izolasyonu seçeneği değerlendiriyorum. Henüz karar verme. Ortak tablo, ayrı şema ve ayrı veritabanı arasında seçim yapabilmek için benden gereken en önemli bilgileri sor. Bilinmeyenleri varsayım olarak açıkça işaretle.
Bu tur, "bizim için doğru" görünen ama aslında varsayımlarla doldurulmuş bir öneriyi erkenden yakalar.
Seçenekleri aynı ölçütlerle karşılaştır
Bağlam netleşince AI'dan bir karşılaştırma isteyebilirsin. Çıktıda her seçenek için veri sınırı, işletim yükü, sürüm geçişi, yedekleme ve kurumlar arası raporlama aynı başlıklarla yer almalı. Tek cümlelik "şunu seç" yerine, hangi koşul değişirse kararın da değişeceğini görmek daha değerlidir.
Verdiğim kısıtlara göre üç seçeneği aynı ölçütlerle karşılaştır. Her seçeneğin güçlü yönünü, en önemli işletim riskini ve doğrulanması gereken varsayımını yaz. Sonunda bir öneri ver; önerinin hangi koşulda geçersiz olacağını da belirt.
Bu, mimari tartışmasını bir teknoloji tercihinden çıkarıp sınanabilir karara dönüştürür.
Güvenlik varsayımını ayrıca sına
Ayrı veritabanı seçmek tek başına güvenlik garantisi vermez; bağlantının yanlış kuruma yönelmesi, yetki veya yedek süreçlerindeki hata hâlâ önemlidir. Ortak tabloda da uygulama filtresine güvenmek yerine veri erişiminin bütün yollarını gözden geçirmek gerekir. AI'dan özellikle sıradan akış dışındaki yolları düşünmesini iste: arka plan işleri, yönetici araçları, dışa aktarma ve geri yükleme.
Karar sonrası doğrulama sorumlusunun insanda kalması gerekir. Örnek verilerle kurumlar arası erişim testi, sürüm geçişi provası ve geri yükleme denemesi yapılmadan bir karşılaştırma tablosu mimariyi doğrulamış sayılmaz. AI seçenekleri hızla görünür kılar; sınırın gerçekten çalıştığını test gösterir.
